سوال : پدر و مادرت ، عالمان متعصب مسیحیت بودند ؟
جیمز هتفیلد : بله ، خیلی متعصب . وقتی که مشکلی پیش می آمد ، یک " پراتسین " پیدا می کردند ، یعنی کسی که وقتی در مورد کتاب مقدس مشکلی پیدا کردید ، قسمت مربوط به آن مشکل را در کتاب پیدا کند . اصلاً برای این موضوع معنی ای قائل نمی شدم و هیچ چیزی را هم حل نمی کرد . وقتی که یک دختر بچه از کلیسا ، دستش را شکست ، اصلاً گچ نگرفتند . همینطور می گذاشتند باشد . به دستش نگاه کردم ، جوری مانده بود که انگار دو تا تکه شده . فکر می کردم که " این درست نیست ، دیگر علمی داریم که می تواند این را درمان کند " . دوست دارم که هر چیزی به صورت طبیعی مداوا شود .
فکر می کنم که به جای اینکه انسان در چیزی مداخله کند ، باید گذاشت آن چیزی خودش مداوا شود . اما مطمئنم که اگر یک گوزن می توانست پای شکسته را مداوا کند ، حتماً این کار را می کرد !
سوال : چه زمانی رابطه ات با پدرت قطع شد ؟
جیمز هتفیلد : طلاق . پدرم به مسافرت های کاری می رفت . " بابام رفت ، کی می آید ؟ " . این بار برای مدت زمانی دروغ به من گفته شد و سرانجام " نه ، دیگر نمی آید " . یک مدت زمانی کنجکاو بودم که چرا ما را ترک کرد و رفت و اینکه اصلاً به ما کمک نکرد . هنوز هم سوالهای بی پایانی وجود دارد . یعنی ، اینطور می توانید از کسی تا ابد متنفر باشید . دیگر آنقدر در این مورد ناراحت نیستیم . با همدیگر بیرون می رویم و زمانهای خوبی را می گذرانیم ، به شکار رفتن و اینطور چیزها . وقتی که 10 سال بعد او را دیدم ، در او چیزهایی از خودم دیدم ، این خیلی عجیب بود .
سوال : پدرت متوجه هست که آن شعر چقدر در مورد احساسات تو از دوران کودکی هست ؟
جیمز هتفیلد : نمی دانم . در آن مورد صحبت نمی کنیم ، چونکه هیچ شکی نیست که شروع به بحث خواهیم کرد . وضعیت خیلی خوب است و من نمی خواهم که این را به هم بزنم . فکر میکنم که بداند . نمی دانم که در مورد متن شعرها تحقیق می کند یا نه . فقط می داند که پسرش یک جایی در آنجاها ، کاری را که می خواهد انجام می دهد . نمی خواهم با او در مورد دلیل و دلایل وارد بحث تکنیکی شوم . گذشته همیشه کارها را به هم می زند . همیشه .
سوال : رابطه ات را با لارس آلریک چطور توضیح میدهی ؟ گروه را با او درست کردی و 10 سال است که با هم کار میکنید .
جیمز هتفیلد : زندگی راک اند رل را به عنوان یک طرز زندگی از من بیشتر اهمیت قائل شد . هر عضو گروهی ، خود را در داخل مرزهای خودش دوست دارد . اما اگر هر کسی مثل او 100% متالیکا میشد ، خراب میشد .
بین ما دو تا احترامی عمیق وجود دارد . اما وقتی موضوع یک مشکل باشد ، نسبت به هم صادق تر از همیشه میشویم و این بین به مزخرفات جایی نمیدهیم . اگر چیز جدی ای باشد که بخواهیم درباره آن صحبت کنیم ، با اعضای دیگر گروه و یا با کس دیگری مطرح نمی شود . مثل قانونی ست که نوشته نشده و از این مطمئناً خوشم می آید .
سوال : کرک همت به من گفت که - خصوصاً در مورد نوشتن شعر - ، در گروه تو حق وتو داری . اگر یک ریف را نپسندی ، کار تمام است .
جیمز هتفیلد : اگر یک ریف را بشنوی و بپسندی ، تمام است . اگر بد باشد ، بد است و ما از روز اول به عنوان یک تیم نوشتن شعر یک جا جمع شدیم ، برای همین همه به این موضوع احترام می گذاریم .
سوال : چطور است که در مورد --- ، حتی یک شعر هم ننوشتید ؟
جیمز هتفلید : برای این موارد وارد این کار نشدیم . چیزی که در فکرمان بود ، این نبود .
سوال : چی در فکرتان بود ؟
جیمز هتفیلد : آلبوم اول " Kill 'Em All " ، چیزهایی بود که می دانستیم - جستجو کن ، نابود و دیوانه شو . کمی از آن در رابطه با طرز ال.ای ( لس آنجلس ) بود که باید موهای لطیفی داشته باشی و خیلی مرتب باشی ، تا بتوانی وارد جایی شوی . ما می نواختیم و در چهره انسانها آن صورت ِ گم شده وجود داشت . در ذهنمان این بود " مشکل تو چی هست ؟ به من تف کنید ، برایم شکلک در بیاورید ، داد بزنید ، بخندید ، یک کاری کنید " .
سوال : منبع اینکه از این موضوع به موضوع جزای اعدام در " Ride the Lightning " و موضوع خودکشی در " Fade to Black " چه بود ؟
جیمز هتفیلد : فقط خواستیم که وارد بعضی از مسائل سیاسی شویم . جزای اعدام مشکل بزرگی بود و صندلی الکتریکی . این خیلی سنگین است . اگر شما بودید ؟ آن هم اشتباهی . آن اثر در این مورد است ، اتفاقی متهم شناخته شدن و محکوم شدن به اعدامی که بازگشتی ندارد . مسئله این بود که خودم را در جای انسانهای دیگر قرار دادم تا احساسات آنها را منعکس کنم .
سوال : واکنش طرفدارها درباره " Fade to Black " ، تو را متعجب کرد ؟
جیمز هتفیلد : وقتی که آن اثر بیرون آمد ، خودم را با استعدادتر حس کردم . بعضی موقع ها اصلاً حتی فکر نمی کنم که چنین چیزی را من نوشته باشم . هنوز هم هزاران نامه دریافت می کنیم که " Fade to Black "، زندگی من را نجات داد " . اصلاً نمی خواهم که بگویم مردم چطور زندگی کنند . از روز اول گفتیم " خودت فکر کن " اینکه انسان ها در مورد شما چه فکر می کنند ، شما را به فکر می اندازد . اصلاً چرا اهمیت بدهم که انسانها چطور فکر می کنند ؟
سوال : برای " Don't Tread on Me " واکنش های زیادی گرفتید ، به عنوان یک اثر ملیت گرا و طرفدار جنگ مورد نقدهای مثبت و منفی ای قرار گرفت . به خصوص ، بعد از اینکه در " One " ، فجایع وحشتناک جنگ را مورد بحث قرار دادید ، دقیقاً کدام طرف هستید ؟
جیمز هتفیلد : هیچ وقت ، خودمان را گروهی مخالف جنگ نشان ندادیم . طرفدار و یا مخالف هیچ چیز نبودیم . در دوران " And Justice for All " به عنوان یک گروه سیاسی شناخته شدیم و این ما را واقعاً ترساند ، چونکه این موضوعی نیست که ما بخواهیم برای همیشه روی آن بایستیم . چیزهای خیلی زیادی برای فکر کردن داریم . " Don't Tread on Me " از گفته های انسانهایی که در اردوهای جنگ بودند ، درست میشد . در مورد یک پرچم ، یک مار ، یک سمبل .
جیمز هتفیلد : خودت را از بیان سیاسی چطور تعریف می کنی ؟ یکی از منژرهایتان گفت که آزادی خواه هستی .
جیمز هتفیلد : اصلاً از "ایزم" خوشم نمی آید . از هیچ حزب سیاسی ای خوشم نمی آید . در خیلی از موارد ، محافظه کار هستم . این داستان جدید مالیات برای من منطقی به نظر نمی آید . نمی دانم هدفش چیست . برای انسان های طبقه متوسط خیلی سخت است . اما طرفدار ممنوعیت کورتاژ نیستم . انسانهایی که از خاتمه دادن زندگی در نقطه شروع آن حرف می زنند . در دنیا تعداد خیلی زیادی بچه ناخواسته وجود دارد . این طرفداران کورتاژ آیا از بعضی از آنها بچه می خواستند ؟
در این دنیای لعنتی انسانهای زیادی وجود دارند .
سوال : آیا تنها بودن را دوست داری ؟
جیمز هتفیلد : بعضی موقع ها . بعضی موقع ها هم از تنها بودم تنفر پیدا می کنم . بیشتر اوقات اعتماد به نفسم ، کامل است . اما مثل هر کسی ، بعضی موقع ها به یک فکر دوم احتیاج پیدا می کنم در مورد اینکه بگوید حجره های مغزم کار می کنند یا نه .
سوال : برای فکر دوم پیش کی می روی ؟
جیمز هتفیلد : در تورها یکی هست ، یکی از منژرها . نمی دانم که برای اینکه بفهمد انسانها ذهنشان کار می کند یا اینکه چطور کار می کند ، درس روانشانسی یا اجتماعی خوانده یا نه . من را خیلی خوب می شناسد . یک دوست دختر دارم که به راحتی می توانم با او صحبت کنم ( فرانچسکا هتفیلد ؛ که هم اکنون همسر جیمز هتفیلد است ) . اما گاهی اوقات به فکر یک مرد احتیاج دارم .
بیشتر اوقات تلاش می کنم که درونم را ببینم . رسیدن به احساسات در اعماق وجودم . اما گاهی اوقات احتیاج به یک تایید اعتماد دهنده دارم . هر کسی سلامت فکر را استنطاق می کند .
سوال : اگر یک روز کار متالیکا تمام میشد ، چه کار می کردی ؟
جیمز هتفیلد : به خانه می رفتم . شعر می ساختم ... ( مکث می کند ) مطمئناً متالیکا ادامه پیدا می کرد ، حتی بیشتر از آنچه که باید ادامه پیدا کند ( می خندد ) . انجام دادن این کار را دوست داریم . این کار موزیک را ، نه معروف بودن را . مادامی که دوست داشته باشیم با هم باشیم و بسازیم ، با هم خواهیم بود .
اگر با هم نبودیم ، نمی دانم که چه کار می کردیم . فکر ترسناکی است . این یک خانواده است .
سوال : اما اگر آتش درونتان خاموش شود چه ؟ حدود 30 سالتان است ، بیشتر از آنچه که فکر می کردید ، پول در می آورید . چه چیزی مانده که شما را ناراحت کند ؟ مردم نمی خواهند شعرهایی در مورد اینکه چقدر زمانهای خوبی را گذراندید ، بشنوند .
جیمز هتفیلد : " کاناپه خیلی راحته ، آره ! " . هیچ کس نمی خواهد این را گوش دهد و گوش هم نخواهد داد . دائماً چیزهایی که ما را نارحت کرده اند ، خواهد بود و آنها را خواهیم نوشت .
در ضمن این هم هست : اگر کسی بگوید " اگر عصبی شوی ، کار خوبی کرده ای ، وگرنه نمی توانی آلبوم خوبی بیرون دهی" ، حتی این هم مرا عصبی می کند