جاده ی هوی متال

زیر زمین خروشان

توصیه های پزشکی-موسیقایی براي گيتاريستها

زخمهاي دست گيتاريستها اغلب به دليل گيتار زدن مداوم و عدم استراحت بين تمرينها است. اگر چه درد بيشتر در ناحيه دست آنها احساس مي‌شود، اما معمولاً دليل دردها را بايد در ذهن جست‌وجو كرد. همان گونه كه تركيب صحيح صدا و سكوت منجر به موسيقي گوش‌نواز است، تركيب صحيح استراحت و تمرين لازمه سلامت نوازنده است.

در اين مقاله سعي شده براي كمك به نوازندگان از تجربه گيتاريستهاي حرفه‌اي و توصيه پزشكان متخصص استفاده شود تا به راهكارهايي در اين زمينه دست يافت.

توصيه‌هاي پزشكان
به گفته دكتر رسنتال1 آسيب ناشي از فشارهاي دائمي2 (RSI) معمول‌ترين تشخيص پزشكي است كه او به عنوان متخصص جراحات خارجي و توان‌بخشي در مركز درماني هنرمندان نيويورك با آن مواجه است. بيماران او معمولاً از التهاب توأم با درد يا درد در دستها و گردن شكايت دارند. او مي‌گويد: «اين مشكلات چند دليل دارد. آنها براي ساعتهاي متمادي بدون وقفه‌ ساز مي‌نوازند.

حالت بدن آنها نيز چه هنگام نواختن ساز و چه در حالت معمولي صحيح نيست. به علاوه فشارهاي رواني دارند كه بر بدن بسيار تأثيرگذار است. من بيماراني داشتم كه ساعتها قبل از اجراي رسمي‌ تمرين كرده‌اند بدون آنكه استراحت كنند.» دكتر رسنتال انجام نرمشهاي كششي قبل از نواختن ساز و استراحت بعد از بيست تا سي دقيقه تمرين ممتد را توصيه مي‌كند.

در زمان استراحت نيز نرمشهاي كششي دست مثمر ثمر است. او همچنين مصرف دارو را، براي اين عوارض، درماني زودگذر مي‌داند. رژيم غذايي مناسب، حالت صحيح نشستن در هنگام نواختن ساز و انتخاب ساز مرغوب راهكارهاي ديگري است كه پزشكان بدان معتقدند.

توصيه‌هاي حرفه‌اي
مشكل زماني آشكار مي‌شود كه بخواهيم به اين توصيه‌ها جامه عمل بپوشانيم. براي مثال هنرجوي حرفه‌اي به روزي چهار ساعت تمرين قبل از شروع كلاس نياز دارد.

گيتاريستهاي حرفه‌اي نيز كه چند روز بيشتر به زمان اجراي برنامه ندارند در موقعيت تمرينهاي فشرده قرار دارند. در اين شرايط نوازنده بايد بداند كه چگونه تمرينات فشرده و پر اضطراب را به تمريني خوشايند و سازنده تبديل كند. در واقع بايد بداند كه چه زماني وقت استراحت است.

اولين قانون اين است «تا زماني كه درد از بين نرفته است تمرين را آغاز نكنيد.» اسكات تننت3 يكي از گيتاريستهاي معروف كلاسيك مي‌گويد: «تا زماني كه احساس نكنم دردهاي دستم كاملاً قطع شده دوباره شروع به گيتار زدن نمي‌كنم. به همين دليل است كه دردهاي دستم هيچ‌وقت به خطر جدي برايم تبديل نشده است. حتي اگر دردي احساس نكنم پس از يك ساعت و اندي تمرين به همان اندازه استراحت مي‌كنم.

اگر در تمريناتم با مشكلي مواجه شدم كه در آن لحظه قادر به حل آن نباشم، تمرين را قطع مي‌كنم و تا هنگامي كه تمركز فكري به دست نياورم به تمرين ادامه نمي‌دهم. زماني كه گيتار همراهم نيست يا در حال استراحت هستم در فكر خود تمرين مي‌كنم. گاهي اوقات روزها مي‌گذرد و من تمرين نمي‌كنم. هميشه سعي مي‌كنم ميان روزهايي كه سخت تمرين مي‌كنم و روزهايي كه اصلاً تمرين نمي‌كنم به تعادل برسم. اوقات تمرين طولاني مدت بدون تمركز مفيد نيست. تمرين كوتاه مدت، با تمركز، بهتر از تمرين بلند مدت، بدون تمركز، است.»

سيم گيتار
در سال 1987، برايان گُر4 در حال ارائه رپرتوار حرفه‌اي خود بود، اما تمرين زياد و ترجمه تعدادي كتاب از زبان آلماني به انگليسي منجر به درد تاندون دستهاي او شد كه سه سال به طول انجاميد. هر روز بيماري او وخيم‌تر مي‌شد تا جايي كه حتي نمي‌توانست در را باز كند. پزشكان به او توصيه كردند كه مچ دستش را عمل كند، اما او قبول نكرد.

برايان ماساژ درماني، كلاس يوگا، طب سوزني و روان درماني را جايگزين عمل كرد و نوع نشستن خود را نيز تغيير داد. پس از سه ماه دردهاي او از بين رفت و دوباره به سراغ ساز محبوب خود گيتار رفت. پس از مدتي درد مجدداً به سراغ او آمد و شش ماه او را آزار داد. برايان مي‌گويد به دليل اينكه يوگا كار مي‌كرد اين بار توانست با درد به راحتي كنار بيايد. او سيمهاي گيتار را نيز شل‌تر كرد كه آسيب كمتري به دستهاي او وارد شود.

برايان متوجه شد هنگامي كارهايش موفق‌تر است كه گيتارش سيم نرم‌تري دارد. او تركيبي از سيمهايي را با سختي متوسط و پايين انتخاب كرد زيرا معتقد بود سيم بسيار نرم كيفيت صدا را پايين مي‌آورد. برايان مي‌گويد: «من براي خودم برنامه روزانه تنظيم كردم؛ قبل از شروع تمرين يوگا و پس از آن بيست دقيقه تمرينات قدرتي دست انجام مي‌دادم. با تمركز حواس گيتار مي‌نواختم و هنگامي كه امكان داشت از سه سيم به جاي پنج سيم استفاده مي‌كردم.»

Focal Dystonia
يكي ديگر از گيتاريستها نيز دچار عارضه عجيبي به نام فوكال دايستونيا شد. دانشمندان هنوز نتوانسته‌اند دليلي براي اين عارضه بيابند. چند انگشت بيمار به يك باره از كار مي‌افتد بدون اينكه دردي داشته باشد. او به مراكز درماني مختلفي مراجعه كرد؛ زيرا اين امر باعث مي‌شد كه نه تنها چند قرارداد مهم را از دست بدهد بلكه به شهرت او نيز لطمه وارد شود.

او تحت درمانهاي مختلفي قرار گرفت ولي بهبود نيافت.
چند سال بعد او دوباره شروع به نواختن ساز كرد، اما اين بار فقط از انگشت شست و سبابه دست راست خود استفاده مي‌كرد. اين وضعيت ادامه داشت تا اينكه او چيزهايي در خصوص چگونگي كار گروهي عضلات شنيد. تا آن زمان فكر مي‌كرد كه فقط عضلات پايين ساعد دست در نوازندگي نقش ايفا مي‌كنند؛ اما او متوجه شد كه عضلات ديگر دست نيز در اين امر دخالت دارند.

هنگام تمرين او در خيال خود تصور مي‌كرد كه عضلاتش از نوك انگشتان تا نقطه‌اي در پشت شانه‌هاي خود جايي كه دستها به بدن متصل مي‌شوند در حال حركت است. بعد از گذشت يك سال انگشت وسط او كاملاً شروع به حركت كرد و سال ديگر انگشت دوم او. پس از سه سال تمام انگشتان او به حالت طبيعي باز گشتند. در اين مدت او همچنين با پزشكي مشورت كرد كه به او توصيه كرد شنا كند. او مي‌گويد: «گرچه شنا به بهبودي بيماري‌ام كمكي نكرد، اما باعث شد احساس سلامتي بيشتري بكنم؛ به علاوه بدانم كه چگونه بدن كار مي‌كند و چگونه مي‌توان به تن آرامي دست يافت.»

نسخه نهايي

با توجه به توصيه پزشكان و تجربه نوازندگان حرفه‌اي، نكات زير براي جلوگيري از جراحات دست در هنگام نوازندگي توصيه مي‌شود:

1. تمرين و نرمش
2. نوشيدن زياد مايعات
3. خواب كافي
4. داشتن بدني انعطاف‌پذير
5. پرهيز از دخانيات و مشروبات الكلي
6. مديتيشن و تمرينات تنفسي
7. مطالعه كتابهاي معتبر گيتار زدن صحيح براي هنرجويان
8. نرمش و گرم كردن دست قبل از شروع تمرين
9. پوشيدن دستكشهاي مخصوص طبي براي كساني كه جريان خون در دستشان به خوبي انجام نمي‌شود.
10. قرار دادن دست به مدت يك دقيقه در آب سرد و سپس يك دقيقه در آب گرم (آب بسيار سرد و بسيار گرم مضر هستند.)
11. ماساژ دست با كرم يا لوسيون از نوك انگشتان تا آرنج
12. كشيدن دست و انگشتان و خم كردن كف دست
13. يوگا
14. فعاليت هم‌زمان با نوازندگي مانند تدريس، تنظيم آهنگ و آهنگسازي
15. طب سوزني

گاهي اوقات تعويض ساز يا قسمتي از آن و يا سيمها مي‌تواند دليلي بر اين پديده باشد. در عين حال مهم‌ترين چيزي كه پزشكان توصيه مي‌كنند اين نكته است: «برده ‌ساز خود نباشيد.»

+ نوشته شده در پنجشنبه 1386/09/08ساعت 14:9 توسط پیمان آلفا |

نکاتی درباره ی نحوه ی تمرین

بی شک، تمرین اساسی ترین عنصرسازنده هنرمندان است و بزرگترین نقش را خصوصآ برای به اوج رساندن نوازندگان ایفا می کند. مطالبی که در این مقاله آمده حاوی نکاتی است، به صورت پرسش و پاسخ، درباره تمرین های نوازندگی و مسائل مرتبط با آن، که قدم به قدم در این گفتار تشریح می شوند و امید است مفید واقع شوند.
1- با چه سازی تمرین کنیم؟
این یک پرسش عمومی است که توسط اکثر هنرجویان مطرح می گردد، به هر حال پاسخ به این سوال بستگی مستقیم به دو عامل سازشناسی و وضعیت مادی هنرجویان دارد. هر چقدر شناخت نوازنده از مشخصات سازتخصصی خود کامل تر باشد، درهنگام انتخاب سازمی تواند سازی خوش صدا تر و همینطور با کیفیت ساخت بالاتر انتخاب کند که مسائل فنی ساخت یک ساز خوب بیشتر درآن رعایت شده باشد.

خوشبختانه غیر از موارد عملی نظیر دیدن و نواختن با ساز سایر هنرجویان در کلاس موسیقی و پرسش از استاد، درباره صدا وکیفیت ساخت هر یک از سازهای موجود در کلاس، امروزه با بهره گیری ازاینترنت به سادگی می توان بسیاری از اطلاعات را در این مورد کسب نمود. به هر حال عامل ساز شناسی نیاز به نواختن با سازهای مختلف، بالا رفتن سطح تکنیک در هنرجو برای امتحان بهتر ساز و گذشت زمان دارد.

عامل دوم وضعیت مالی هنرجودر مقطع زمانی است که قصد خرید ساز را دارد، که یکی از مهمترین نقش ها را در انتخاب ساز ایفا می کند. نکته جالبی که برای بسیاری از هنرجویان بوجود می آید، خرید سازی ارزان قیمت به قصد خرید سازی بهتر در آینده است، که در اکثرموارد باعث فروش بسیارارزانتر ساز یا به گوشه ای افتادن آن و عدم استفاده ازآن می گردد. تجربه نشان داده که اینگونه انتخاب ساز بسیاراشتباه است.

برای شروع یاد گیری نواختن، استفاده از سازهای بی کیفیت ای که با عنوان" ساز مشقی" شناخته می شوند مناسب نیست. اینگونه سازها درغالب موارد تنظیم نیستند و باعث می شوند هنرجو نتواند بخوبی با آن تمرین کند، بعلاوه صدای ناخوش آنها می تواند به دلزدگی هنرجو ازتمرین منتهی شود. پس بهتر است خوش صداترین و با کیفیت ترین سازی را که می توانیم، انتخاب کنیم تا درآینده نیز کمتر نیاز به تعویض ساز داشته باشیم.

2- آیا باید تمرین روزانه باشد؟
برای آموزش و یادگیری ساز هر روز باید تمرین نمود، تا ذهن و عضلات در نتیجه تمرین و تکرارمرتب، برای نوازندگی تربیت شده وآماده شوند. این تصور که یک تمرین سنگین چند ساعته در یک روز، می تواند جای تمرین های کوچکتر چند روزه را بگیرد، بسیار اشتباه بوده و برای عضلات و مفاصلی که آمادگی تمرین ندارند، ضرررسان است.

3- چگونه باید تمرین را آغازکرد؟
شروع کردن تمرین بهتر است با آماده کردن جسم و ذهن انجام پذیرد. قبل از شروع بهتر است برای دقایقی موسیقی گوش کرد تا ذهن از گردونه مسائل روزانه خارج شده به آرامش رسیده و وارد فاز موسیقی شود. در این مدت بهتراست با نرمش هایی که بیشتر بر روی حرکات سروگردن، شانه ها، بازوها ومچ ، انگشتان و بالاخره کمر تمرکز دارند بدن را برای تمرین گرم نمود.

باید توجه داشت برای رسیدن به سطح کمال در نوازندگی، مدت یک عمر انسان نا کافیست! در این میان بایستی از ابزار رسیدن به این سطح، یعنی بدن، با ورزش و رژیم های صحیح غذایی بخوبی مواظبت نمود و آن را همیشه آماده نگه داشت!

هرگز برای شروع تمرین روزانه وبرای گرم کردن دست ها از پاساژهای مشکل و دشوار استفاده نکنید! این گونه آغاز کردن تمرین غیر از آنکه در ابتدای تمرین بدن را چنان خسته می کند که رمقی برای ادامه کار باقی نمی گذارد، ضرر رسان به عضلات بوده و می تواند در دراز مدت باعث بروز آرتروز شود. معمولا می توان از گام ساده کروماتیک بالا و پایین رونده که محدوده موسیقایی ساز را شامل می شود برای گرم کردن دست ها استفاده نمود.

4- فواصل بین تمرین ها و استراحتهای روزانه بایستی چگونه باشد؟
در واقع برای هر میزان تمرین روزانه بایستی از قبل برنامه ریزی صورت گیرد. یک روش مفید می تواند مبتنی بر تکرار مداوم "تمرین واستراحت" باشد. در این روش، بهتر است بعد از بیست دقیقه تمرین ده دقیقه به خود استراحت داد ودر این مدت نرمش نمود تا عضلات از حالت گرفتگی ای که به علت تکرار مداوم یک سری از حرکات در تمرین، به آن دچار شده است، درآیند. در ادامه تمرین، بعد از بیست دقیقه تمرین دوم می توان بیست دقیقه به استراحت پرداخت. بعد از بیست دقیقه سوم می توان تا یک ساعت استراحت داشت. حتی در ساعات بعد می توان حجم استراحت ها را از این مقدار بالا تر برد. این روش تمرین باعث بدست آمدن توان در استمرار تمرینات برای روزهای بعد است.

از استراحت های ما بین تمرینات می توان بسیار مفید استفاده کرد؛ شنیدن موسیقی به عنوان تمرین شنیداری، خواندن مطالب تئوری موسیقی، تاریخ موسیقی و... در جهت بالا تربردن سطح دانش عمومی موسیقی و ورزش نمودن، غیر از آنکه از خشکی و یکنواختی تمرینات می کاهد، از فرد، موسیقیدانی کامل تر می سازد.

5- درهر قسمت از تمرینات چگونه عمل کنیم؟
چون یک موسیقی مبتنی بر عواملی چون صدا( زیروبمی)، ریتم، لگاتوها ودتاشه ها، پیانوها و فورته ها وبسیاری از دیگر عوامل است، در تمرینات باید هر موسیقی به اجزا کوچکتر همانند عواملی که نام برده شد، تقسیم بندی شده و مستقیما روی هر یک تمرین کرد تا ضعف های هر مورد برطرف شود.

در واقع نوازنده بعد از برخواستن از هر یک از بخشهای تمرین، بایستی به یک نتیجه گیری هر چند کوچک در آن مورد، در ذهن خود رسیده باشد، تا آن تمرین مفید قلمداد شود.

+ نوشته شده در پنجشنبه 1386/07/05ساعت 14:23 توسط پیمان آلفا |

تکنیکها

1-VIBRATO (لرزش تند روی سیم ):تند

با این روش که بیشتر در مورد گیتار الکتریک صدق میکنه شما بعد از این که نت را اجرا کردید میتوانید با حرکت انگشت به سمت بالا و پایین این تنکنیک را اجرا کنید فقط باید حرکت تند باشه

2-WIDE VIBRATO (لرزش تند روی سیم ):ارام

این روش هم مانند بالایی هست ولی با این تفاوت که شما دستتون را ارام تر بالا پایین میکنید و این حرکت دست شما کاملا مشهود هست و شنونده کاملا میتوانه احساسش کنه

3-SLIDE:

نام کامل این تکنیک"SLIDE OUT OF DOWNWARDS"است.

در این حالت انگشت دست چپ از فرت مورد نظر به سوی فرتهای بالاتر سر میخورد و صدای ان بم تر میشود.

4-SLIDE:

نام کامل این تکنیک "SLIDE OUT OF UPWARDS"است.

در این حالت انگشت دست چپ از فرت مورد نظر به سوی فرتهای پایین تر سر میخورد و صدای ان ریز تر میشود.

5-SLIDE:

نام کامل این تکنیک SLIDE INTO FROM ABOWE""است.

در این حالت انگشتان دست چپ از چند فرت پایین تر به سوی فرت مشخص شده سر میخورد.

6-SLIDE:

نام کامل این تکنیکSLIDE INTO FROM BLEOW""است.

در این حالت انگشت دست چپ شما از فرت بالا تر به سوی فرت مشخص شده سر میخورد.

7-SLIDE:

نام کامل این تکنیک"LEGATO SLIDE"است.

در این حالت انگشت دست شما بر روس نت اول قرار میگیرد و پس از زدن ضربه توسط دست راست به روی نت دوم سر میخورد.

دقت شود عمل لغزیدن یا سر خوردن توسط همان انگشتی که نت اول را گرفته بود باید انجام بشود.

8-SLIDE:

نام کامل این تکنیک" "SHIFT SLIDE است.

و دقیقا مانند "LEGATO SLIDE "است با این تفاوت که در این حالت پس از" SLIDE" به نت دوم هم ضربه میزنیم.

9-PULL OFF:

انگشتان دست چپ را بر روی نتهایی که میخواهیم توسط این تکنیک بوجود ایند قرار میدهیم.

اکنون پس از اینکه نت اول را نواختیم انگشت دست چپ را بر میداریم تا صدای نت دوم ایجاد شود.

دقت شود در این حالت تنها یک ضربه به نت اول از طریق برداشتن انگشت دوم به وجود میاید.

10-HAMMER ON:

در این حالت ایتدا نت اول را مینوازیم و صدای نت دوم را بویسه ضربه محکم دست چپ به وجود میاوریم.

دقت شود برای به وجود اوردن این دو نت تنها برای نت اول با دست راست ضربه میزنیم و صدای نت دوم با ضربه چکشی مانند انگشت دست چپ به وجود میاید.

11-BEND:

صدای نت مورد نظر بویسله بالا کشیدن سیم زیرتر میشود

مثلا در حالت فوق ابتدا توسط دست راست ضربه ای میزنیم و سپس توسط انگشتان دست چپ فرت دهم از سیم سوم را بالا میکشیم تا صدا ی ان نیم یا 1 پرده زیرتر بشود.

12-TREMOLO BAR"

به وسیله دست ویبراتور تن صدا یا زیر و بمی نت به منقدار تعیین شده کاهش یافته و دوباره به نت اولیه باز میگردد و مقدار ان نیر از نیم پرده تا 1 و یا بیشتر قابل حرکت است.

13-GRACE NOTE:

این تکنیک در تبلچر نمایش داده میشود و نشانه کوچکی هست در کنار نت اصلی که شماره را در کنار ان نشان میدهد

برای اجرا ان باید مثلا از فرت 8 دیت را سر داد روی فرت 10 و نت را اجرا کرد و بیتر برای تزئین اهنگ ها مورد استفاده قرار میگیرد.

14-DEAD NOTE:

با این تکنیک شما میتوانی صدای خفه ای را در اون نت مورد نظر به وجود بیارید

یعنی در اصل شما حتی سکوت هم نکردید ولی یه چیزی بین سکوت و نت اصلی هست

صدا از توی سازتون در میاید ولی صدای نت نیست صدای خفه ای هست

در این تکنیک نباید اجازه بدید سیم حرکت کنه دست چپ باید جوری گفته شود که نه صدای نت در بیاد و نه سیم ازاد باشه.

15-FADE IN:

علامت مورد نظر به این معنا هست که صدای نت باید ارام ارام افزایش پیدا کنه تا به حالت عادی و خوب برسه.

16-GHOST NOTE:

در این حالت اگر نتی در میان پرانتز باشه به این معنا هست که باید صدای نت ارام تر از حد طبیعی و عادی خودش باشه.

17-TAPPING:

در این تکنیک ضربه ای یا ضرباتی توسط انگشت سبابه (i)، یا انگشت میانی(m) ، یا هر دو یا توسط پیک بر روی فرت یا فرتهای تعیین شده میزنیم و سپس سایر نت ها را توسط انگشتان دست چپ و تکنیک های دیگر به وجود میاوریم.

18-TRILL:

این تکنیک با MAMMER ON و PULL OFF های پیوسته و سریع بین نت اصلی نوشته شده در داخل پرانتز بوجود میاید.

19-TREMOLO PICKING:

در این حالت نت تا انجایی که امکان دارد بسرعت و پیوسته نواخته میشود این کار به کمک بالا و پایین رفتند های ممتد و سریع پیک و با کشش های زمانی سه لا چنگ ،دو لا چنگ،سه لا چنگ ،انجام میگیرد.

20-PALM MUTE:

با این تکنیک شما صدای خفه ای را از نت به دست میاوریم

برای انجام این کار لازم است دست راست را کمی جلو تر بیاورید و تکیه بدهید به سیم مورد نظر بازدن ضربه به سیم صدا به وجود میاید ولی خفه است

21-STACATO:

اگر علامت بالای نت بود بهه این معنا است که نیمی از زمان اجرا باید نت اجرا شود و نیم دیگر باید سکوت کرد.

به عبارت دیگر نت باید به صورت کوتان نواخته شود.

22-DOTTED:

در این حالت شما برای اجرای نت باید نیمی از زمان نت را بیشتر بنوازید

به این معنا که شما باید یک و نیم ضرب به نت اجازه اجزا بدهید

23-REST:

در موسیقی برای نشان دادن سکوت از علائم خاصی استفاده میشود

در زیر نمونه هایی از این علامت ها را میبینید که به ترتیب از چپ به راست شامل زمان بندی های زیر میباشد

(نت گرد،نت سفید،نت سیاه،نت یک لا چنگ،نت دولا چنگ،نت سه لا چنگ،نت چهار لا چنگ)

24-LINK NOTE:

خط اتصال خطی است با انحنای بین دو نت هم نام و هم صدا کشیده میشود.

نت اول را میزنیم ولی نت دوم را نمیزنیم; بلکه زمان ان را به نت اول اضافه میکنیم.

25-PICKSTREKE:

علامت ضربه زدن با دیت راست به وسیله پیک یا انگشت است

که وقتی نوک پیکان به سمت بالا باشد ما به روی گیتار از بالا به پایین میزنیم و وقتی نوک پیکان به سمت پایین است ما از پایین به بالا بر روی سیم ها میزنیم.

26-NATURAL HARMONIC:

به کمک این تکنیک ما میتوانیم صدایی فلوت ماننده از گیتار خارج کنیم

برای این کار کافی است دست چپ را طوری مماس روی سیم یا قسمت فلزی قرار دهید و بعد از اجرا نت به وسیله دست راست ان را رها کرده و یا به ارامی لمس کنید.

27- HARMONIC ARTIFICIL:

با این تکنیک میتوان صدای سوت ماننده از سیم خارج کرد

برای این کار بعد از زدن سیم و نواختن نت انگشت شصت و یا صبابه را به ارامی به سیم میزنید تا ارتعاش کن گرفته شود

دقت کنید این کار بسیار سخت ولی در این حال فوق العاده تکنیک زیبایی هست

و در انواع و اقصام مختلف اجرا میشود.

+ نوشته شده در سه شنبه 1386/06/27ساعت 23:39 توسط پیمان آلفا |